Πανελλαδικές εξετάσεις, στο ίδιο έργο θεατές

andrianoupolitis1

 

 

Κωνσταντίνος Αδριανουπολίτης
Εκπαιδευτικός – Ερευνητής
Αντιπρόεδρος Ε.Ε.Τ.Ε.Κ.

Δηλώσεις του υπουργού παιδείας

Σε  πρόσφατη συνέντευξή του ο υπουργός παιδείας Κώστας Γαβρόγλου δήλωσε ότι «οι τελευταίες δύο τάξεις του Λυκείου είναι ακυρωμένες. Οι πανελλαδικές εξετάσεις πρέπει να αποδραματοποιηθούν αφού πρόκειται για ένα παιδαγωγικά απαράδεκτο σύστημα».

Η διαπίστωση περί ακύρωσης των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου έχει γίνει προ πολλού από εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές από όλη, θα λέγαμε, την ελληνική κοινωνία. Το Γενικό Λύκειο έχει χάσει τον μορφωτικό – παιδαγωγικό του ρόλο και αποτελεί προθάλαμο των ΑΕΙ.

Υπάρχει λοιπόν ανάγκη για άμεσες τομές στο Λύκειο αυτό προκειμένου  να επανέλθει στη σχολική κανονικότητα.

Σε άλλες πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού παιδείας στον ΣΚΑΪ  αναφέρεται: «Εμείς λέμε ότι θα επεξεργαστούμε ένα σχέδιο τουλάχιστον τριετίας και για να το ολοκληρώσουμε θα κάνουμε συντηρητικά βήματα. Δεν χρειάζονται μαγκιές».

Η λέξη μαγκιές προβληματίζει, διότι μπορεί εύκολα να εννοηθεί ότι οι προηγούμενοι υπουργοί παιδείας που προσπάθησαν να λύσουν το πρόβλημα με τις πανελλαδικές εξετάσεις και απέτυχαν έκαναν μαγκιές.

Οι πανελλαδικές εξετάσεις

Η εκπαίδευση, το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει πολλά κακώς κείμενα, για ποιο λόγο και πάλι οι επερχόμενες αλλαγές έχουν στο επίκεντρο τις πανελλαδικές εξετάσεις;

Το συγκεκριμένο θέμα, είναι προφανές ότι κρίθηκε, όπως και στο παρελθόν,  σαν πιο κατάλληλο, από όλα τα προβλήματα της εκπαίδευσης διότι: Οι αλλαγές στο σύστημα πανελλαδικών εξετάσεων δεν απαιτούν σοβαρές οικονομικές δαπάνες, είναι θεαματικές και εύκολες και δίνεται η πολύτιμη πίστωση χρόνου στον εκάστοτε υπουργό παιδείας.

Η πίστωση χρόνου μέχρι και 3 χρόνια, είναι κάτι πολύ σπουδαίο για τον εκάστοτε υπουργό. 

Στο μεσοδιάστημα αυτό όμως, αλλάζει συνήθως ο υπουργός παιδείας, έρχεται κάποιος άλλος ο οποίος κηρύσσει την έναρξη «εθνικού» διαλόγου ή εξαγγέλλει άλλες αλλαγές.  

Τέτοιου είδους ενέργειες έχουν γίνει επανειλημμένα στο παρελθόν, να θυμίσουμε τυχαία μία.

Το 2005, όταν άρχιζε ένας άλλος «εθνικός» διάλογος για την παιδεία, η τότε υπουργός παιδείας κ. Μαριέττα Γιαννάκου έδωσε συνέντευξη (Καθημερινή, 3/4/2005), στην οποία αναφέρθηκε και το θέμα της εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και σε σχετική ερώτηση δήλωσε: «Πρώτα  απ΄ όλα να ξεκαθαρίσω το εξής: δεν υπάρχει περίπτωση αιφνιδιασμού γιατί οι αιφνιδιασμοί δεν ταιριάζουν στη δημοκρατία.

Όποιες αλλαγές γίνουν θα είναι γνωστές στα παιδιά από την Α΄ λυκείου. Αυτό μπορώ να το διαβεβαιώσω.»

Τα πορίσματα εκείνου του «εθνικού» διαλόγου δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, η δημοκρατία δεν κλονίστηκε, αλλά κερδίθηκε η πολύτιμη πίστωση χρόνου.

Το σενάριο λοιπόν, του «εθνικού» διαλόγου και των αλλαγών στις πανελλαδικές εξετάσεις έχει επαναληφθεί και στο παρελθόν χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα και το όλο θέμα αναδεικνύεται κυρίως σαν πολιτικό και δευτερευόντως σαν εκπαιδευτικό.

Οι αλλαγές στο Λύκειο

Οι πανελλαδικές εξετάσεις για να αποδραματοποιηθούν θα πρέπει, κατά την άποψή μας, να γίνουν βαθιές τομές στη λυκειακή βαθμίδα. Το πρόβλημα με τις πανελλαδικές εξετάσεις έχει άμεση σχέση με την προβληματική λυκειακή βαθμίδα.

Οι αλλαγές στο Γενικό Λύκειο θα έπρεπε να έχουν γίνει προ πολλού αλλά μέχρι και σήμερα δεν υπάρχουν κάποιες ορατές λύσεις. Φαίνεται όμως, ότι δεν υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο και τα «συντηρητικά βήματα» παραπέμπουν στη γνωστή τακτική του «βλέποντας και κάνοντας».

Είναι καιρός να αντιληφθούν οι κρατούντες ότι σήμερα είναι μια μεγάλη ευκαιρία για ριζικές αλλαγές στη λυκειακή βαθμίδα. Η πρωτόγνωρη οικονομική κρίση έχει επιφέρει κοινωνικο-οικονομικές αλλαγές στις οποίες το εκπαιδευτικό σύστημα είναι υποχρεωμένο να προσαρμόζεται.

Το μνημόνιο στην παιδεία

Οι αλλαγές στην εκπαίδευση και ο αναπροσανατολισμός του εκπαιδευτικού μας συστήματος, τα οποία  θα έπρεπε να έχουν γίνει, άρχισαν να γίνονται σήμερα καθυστερημένα και αναγκαστικά, διότι ήδη θέματα παιδείας έχουν συμπεριληφθεί στο 3ο μνημόνιο και αποτελούν προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης.

Η υπαγωγή της παιδείας μας στο 3ο μνημόνιο είναι φανερό ότι έγινε διότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι ανακόλουθο, σε πολλά σημεία, με το ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό και εργασιακό γίγνεσθαι.

Με την υπογραφή του 3ου μνημονίου η χώρα μας δεσμεύτηκε για αλλαγές στην επαγγελματική εκπαίδευση, την κατάρτιση, τη μαθητεία, την  αξιολόγηση, τον αριθμό μαθητών ανά τμήμα, το διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών κλπ.

Με την υπαγωγή της παιδείας στο μνημόνιο, όπως φαίνεται, η Ελλάδα δεν είναι ικανή από μόνη της να ρυθμίσει, να ανανεώσει το εκπαιδευτικό της σύστημα και στην προκειμένη περίπτωση το κάνει αναγκαστικά με επιβολή έξωθεν.

panellinies

Οι Ευρωπαϊκές νόρμες – οδηγίες στην παιδεία

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν ακολουθεί τις ευρωπαϊκές νόρμες, δεν εφαρμόζει τις οδηγίες ακόμη και όταν είναι υποχρεωτικές.

Για να γίνει περισσότερο κατανοητό το όλο θέμα αναφέρουμε και τα εξής:

  1. Με τη συνθήκη της Ρώμης το 1957, άρθρο 149, τα κράτη-μέλη της Κοινότητας έχουν την αρμοδιότητα για το περιεχόμενο της διδασκαλίας και την οργάνωση του εκπαιδευτικού τους συστήματος, καθώς και την πολιτιστική και γλωσσική τους πολυμορφία.
  2. Από την 1η Ιανουαρίου 1993 καθιερώθηκε η ελεύθερη διακίνηση, ανάμεσα στα κράτη μέλη της Ε.Ε., κεφαλαίων, προϊόντων, εργαζομένων και υπηρεσιών με επιπτώσεις στην απασχόληση, την εκπαίδευση και την κατάρτιση. Λόγω της ελεύθερης διακίνησης των εργαζομένων εμφανίστηκε η ανάγκη για αντιστοίχιση εκπαιδευτικών τίτλων, διότι από αυτούς απορρέουν επαγγελματικά προσόντα,  και ακολούθησαν οδηγίες, επίπεδα επαγγελματικών προσόντων κλπ. ενέργειες οι οποίες περιόρισαν σημαντικά το δικαίωμα του κάθε κράτους να διαμορφώνει το εκπαιδευτικό του σύστημα και το σύστημα κατάρτισης κατά το δοκούν. Απώτερος στόχος όλων αυτών είναι η σύγκλιση των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης στον ευρωπαϊκό  χώρο.

Στις ρυθμίσεις αυτές η Ελλάδα έδειξε εξαιρετική δυσκαμψία η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Αξίζει να αναφέρουμε μερικά παραδείγματα:

Η οδηγία 89/48/ΕΟΚ, με την οποία θεσμοθετήθηκε ένα σύστημα  αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, εφαρμόστηκε από όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., πλην της Ελλάδας, η οποία ύστερα από προσφυγή της Κομισιόν, καταδικάστηκε το 1997 σε καταβολή προστίμου περίπου 15 δις δρχ.

Μια άλλη εμπλοκή και καταδίκη της Ελλάδας από το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) υπήρξε το 2008, διότι η Ελλάδα δεν αναγνώριζε τα διπλώματα που χορηγούνται ύστερα από σπουδές που πραγματοποιούνται σε ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα εγκατεστημένα στο ελληνικό έδαφος και τα οποία έχουν υπογράψει «συμφωνίες δικαιόχρησης-franchising» με ξένα πανεπιστήμια.

Σήμερα το θέμα έχει κλείσει με νομοθετικές ρυθμίσεις και τα πτυχία αυτά αναγνωρίζονται ως ισότιμα με τα αντίστοιχα των ελληνικών πανεπιστημίων για την άσκηση αντίστοιχου επαγγέλματος.

Το 2014 υπήρξε εμπλοκή στη διαδικασία επικύρωσης της αντιστοίχισης του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (NQF) με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο (EQF). Συγκεκριμένα υπήρξε καταγγελία προς την Κομισιόν από τους κοινωνικούς εταίρους, στην Επιτροπή Αντιστοίχισης του EQF, σχετικά με την έκδοση παράνομων τίτλων σπουδών στην Ελλάδα και την απουσία διασφάλισης της ποιότητας των παρεχόμενων εκπαιδευτικών υπηρεσιών από ιδιωτικούς φορείς της εκπαίδευσης.  Για το θέμα αυτό ζητήθηκε από το ΥΠΑΙΘ    να παραβρεθεί εκπρόσωπος της πολιτικής ηγεσίας (Υπουργός, Υφυπουργός, Γ. Γραμματέας) σε προγραμματισμένη συνεδρίαση  του European Advisory Group of Education (1/10/2014) προκειμένου να δοθούν εξηγήσεις. Η συνεδρίαση όμως αναβλήθηκε διότι δεν παραβρέθηκε κανένας εκπρόσωπος του ΥΠΑΙΘ!

Τελικά με καθυστέρηση 2 ετών έγινε η αντιστοίχιση.

Το 2012 η Ελλάδα υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με τη Γερμανία, Πορτογαλία, Ισπανία, Λετονία, Σλοβακία, Ιταλία για την εφαρμογή του δυϊκού εκπαιδευτικού συστήματος (dual system) το οποίο θεωρείται ότι περιορίζει δραστικά την ανεργία των νέων. Μέχρι σήμερα ελάχιστα έχουν γίνει προς την κατεύθυνση αυτή.

Η λεπτομερής αναφορά στις υποχρεώσεις της Ελλάδας στα θέματα εκπαίδευσης έγινε διότι στη σημερινή οικονομία της γνώσης ο ρόλος της εκπαίδευσης και κατάρτισης θεωρείται κομβικός και ο παράγοντας των ανθρώπινων πόρων για την οικονομία και την κοινωνία έχει μεγιστοποιηθεί.

Η διαδικασία των αλλαγών στις πανελλαδικές

Επανερχόμενοι στο θέμα των πανελλαδικών και τις απαιτούμενες αλλαγές στη λυκειακή βαθμίδα, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς ότι σε τεχνικό επίπεδο οι αλλαγές είναι εύκολες. Εάν δηλαδή καταργηθούν οι ρυθμίσεις που έγιναν το 2015 από τον υπουργό Αριστείδη Μπαλτά και τον αναπληρωτή υπουργό Τάσο Κουράκη, με τις οποίες η προαγωγή στο Γενικό Λύκειο έγινε ευκολότερη από ποτέ, εάν λειτουργήσει οργανωμένα η τράπεζα θεμάτων και επανέλθει η βάση  του 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ, ώστε το λύκειο να μην είναι ο προθάλαμος του πανεπιστημίου και αναβαθμιστεί  η τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση τότε η κατάσταση αναστρέφεται.

Η αναβάθμιση της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης

Η αναβάθμισή της ΤΕΕ, η οποία διαχρονικά κρίνεται απαραίτητη αλλά ποτέ δεν πραγματοποιείται, είναι το μεγάλο ζητούμενο το οποίο θα δώσει λύσεις σε πληθώρα προβλημάτων.

Εάν αναβαθμιστεί η ΤΕΕ  και πάρει τη θέση που της αξίζει στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, όπως συμβαίνει στα ανεπτυγμένα ευρωπαϊκά κράτη, τότε θα αποσυμφορηθούν οι πύλες των ΑΕΙ, θα αποκτήσουν οι νέοι μας κατάλληλα βιοποριστικά εφόδια, θα μειωθεί η ανεργία, η μετανάστευση των νέων και θα διευκολυνθεί η έξοδος από την οικονομική κρίση.

Στην περίπτωση αυτή θα αποδειχθεί ότι η υποβαθμισμένη ΤΕΕ, κυρίως, δημιουργεί πλασματική ζήτηση των πανεπιστημιακών πτυχίων και όχι η κοινωνική αντίληψη για την ίδια την ΤΕΕ.

Η απόφαση για μεταστροφή του κλίματος υπέρ της ΤΕΕ μπορεί τεχνικά να είναι εύκολη υπόθεση αλλά επί της ουσίας συναντά εμπόδια τα οποία, κατά τη γνώμη μας,  θα πρέπει να παρακαμφθούν.

Είναι αναγκαίο να αλλάξει ο οραματικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ για «Ενιαίο Λύκειο θεωρίας και πράξης» με κατάργηση της ΤΕΕ από το σχολικό δίκτυο, και να τεθεί ως οραματικός στόχος η ουσιαστική ισοτιμία των δύο τύπων Λυκείου,  να πριμοδοτηθεί το ΕΠΑ.Λ., για να μπορέσει να σταθεί ισότιμα δίπλα στο ΓΕ.Λ. Ο οραματικός στόχος του κυβερνώντος κόμματος δε μπορεί να είναι αντίθετος με την ακολουθούμενη πολιτική από την κυβέρνηση, το υπουργείο παιδείας.

Η τακτική του ΥΠΠΕΘ να «τακτοποιήσει» τα προβλήματα των πανελληνίων και του Γενικού Λυκείου, διότι αυτά «παίζουν» επικοινωνιακά και κατόπιν να ασχοληθεί με εκείνα του Επαγγελματικού Λυκείου έχει δοκιμαστεί στο παρελθόν και απέτυχε.

Είναι αναγκαίο να υπάρξει σύντομα ένας Νόμος- καταστατικός χάρτης, όπως ο 1566/1985, και όχι συνεχείς τροπολογίες χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Το ΕΠΑ.Λ. χρειάζεται ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση. Η ποσοτική αναβάθμιση  σημαίνει, στην προκειμένη περίπτωση και ποιοτική, διότι θα φοιτήσουν σε αυτό και μαθητές με καλύτερες σχολικές επιδόσεις.

Στην περίπτωση αυτή θα υπάρξουν αντιδράσεις, διότι το Γενικό Λύκειο και το Επαγγελματικό Λύκειο αποτελούν «συγκοινωνούντα δοχεία». Οι αντιδράσεις θα προέλθουν κατ΄ αρχήν από συνδικαλιστικούς και ακαδημαϊκούς κύκλους, οι οποίοι κρύβουν απίστευτο συντηρητισμό και συντεχνιακό πνεύμα και οι οποίοι θα εμφανιστούν ως «ανησυχούντες» για την ανθρωπιστική παιδεία κλπ.

Οι αλλαγές για εξορθολογισμό της λυκειακής βαθμίδας είναι αναγκαίες και επίκαιρες. Το όλο εγχείρημα χρειάζεται αρετή και τόλμη.
Ίδωμεν.

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΔΕΕΑ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Εφημερίδα
Το Συνεργείο του Αυτοκινήτου

 

Σαρανταπόρου 70
Χαλάνδρι, 15231 - Χάρτης

 

Τ 210 2825611, 210 6754419
F 210 2842420

 

info@tosynergeio.gr

 

 

Social Media

facebook logored gplus red YouTube redr Twitter